viernes, 26 de julio de 2013

VIEJO BARRIO DE GRACIA

Calles de patios sombríos
con puertas de contra-chapa,
por el viejo barrio de Gracia
paseaba con sombrero y capa.

De un balcón de reja labrada
donde cuelgan esteladas,
dan la voz que ya se acercan
manifestantes y guardias.

Corriendo por Torrent de L'olla
para salir a la plaza,
me encontré frente por frente
con un grupo que gritaba:

¡Nosaltres som obrers
no som prisioners!,
¡Llibertat, amnistìa
estatut d'autonomìa!

Giré por la primera calle
creyendo que era prudente,
salirse de allí corriendo
antes que hacerse el valiente.

Me topé con cinco grises
mas grandes que aquella plaza
uno me cogió de un brazo,
creí que me lo arrancaba.

Ninguno pronunció palabra
yo tampoco pude expresarme,
solo note que de la cabeza
sangre empezó a brotarme.

Desde el primer golpe supe
que me iban a dar para el pelo,
cuando unas manos con firmeza
me ayudó a levantarme del suelo.
Miré al dueño de aquellas manos
para darle gracias por su ayuda,
viendo que quién me había salvado
era mujer, y era una hermosura.

"Gracias, -le dije aún asustado-
no sé como le agradecería,
la ayuda que me ha prestado".
¿Podríamos vernos algún día?

Allí empecé una nueva vida
junto a la mujer que me salvaba,
ya lo dice la sabiduría popular:
"Bien está lo que bien acaba".

Hasta el viejo barrio de Gracia
mis pasos hoy me han llevado,
y he vuelto a sentir en la piel
las vivencias de mi pasado.

Más no quedan patios sombríos
Gracia ya no es lo que antes era,
entonces los días eran soleados
y siempre era primavera.

Mi barrio amigo, viejo Gracia
quién sabe si volverán algún día,
a respirarse en tus calles y plazas
el aire de tu perdida alegría.

Vuelve a ser tu, viejo barrio
reten la esencia que de ti escapa,
que están deseando pasear en ti
un sombrero y una capa.

ENTRE FILTRO Y CANCIÓN


Si yo quiero componer
una canción a mi amor,
necesito una silla, una bombilla
y rimar con el corazón.

Si creo una pócima de amor
bastará un pelo, borrilla fina
y un poco de trementina,
agitadas con pasión.

No me decido. Una duda tengo
que ni el sueño me aclaró:
"No sé que será mejor, crear una pócima
o componer una canción".

Si alguien puede ayudarme
que me diga, entre filtro y canción,
¿cual conquista antes el alma?
¿cual desprende más amor?





martes, 2 de julio de 2013

MEXICO EN EL CORAZÓN


En México, los  hombres y su verdad
conquistarán tu corazón,
en México, el alma te ganarán
sus mujeres, cuando hablan del amor.

En el norte la esperanza
en el sur siempre el valor,
en los cuatro puntos el orgullo
de ser cuna de coraje y de pasión.

Vivir con penas no se hizo
para esta tierra tan igual y tan distinta,
que escribió las palabras de su historia
con sangre, que no con tinta.

México, tú tan lejos de mi tierra
me haces pensar desde la distancia,
que somos hermanas que viven separadas
por el mar sí, pero más por la ignorancia.

¿Quién me separó de ti, hermana
quién fue el que nos condenó,
a vivir en distintos cuerpos
con un solo, pero inmenso corazón?

México, desde aquí oigo un te quiero
México, hasta aquí llega tu amor.










NOTA: desde el inicio de este Blog, ha recibido gran cantidad de accesos desde todo el territorio de Mexico, desde Sonora a Chiapas, desde Jalisco a Tamaulipas. Además de los muchos accesos, me ha sorprendido los nombres de muchas de sus poblaciones como Ahuacatlan (Nayarit), Cuautlapan (Veracruz), Huitzilac (Morelos), Tulanzingo (Hidalgo) y muchas poblaciones mas. Para todos los mexicanos y mexicanas que habéis tenido la amabilidad de leer algún poema de éste blog, he escrito "Mexico en el corazón", poema  que espero os guste y si en algo os puede molestar, ruego sepáis perdonarme. Un abrazo a todos. Emilio

martes, 18 de junio de 2013

QUE ME LLEVE ANTES LA MUERTE

Los rayos del sol candente
que acompañan la alborada,
me despiertan por mi amada
los deseos de adolescente.

Ella, que remedia mis dolores
con sus manos, que son la paz,
ella, la única mujer capaz
de dar a mi vida, luz y colores.

Ella, que es de mis deseos aliento
de mis pasos perdidos es posada,
ella, mi fiel y eterna enamorada
ella, dueña de mi pensamiento.

Amor, que me lleve antes la muerte
pues vivir sin ti, sé que no podría,
sabiendo que a ti, amada mía,
mis ojos, ya no volverían a verte.

Nota:
Ella lo sabe, yo tengo dudas. Como dijo Aristóteles "La duda es el principio de la sabiduría", y Ella me ayuda regalándome, cada día, un pellizco de la suya.
Quizá acabe atesorando algo de sabiduría, pero pensad que si así fuese, estará formada por la que ella me regala y también, por la recibida de los hombres y mujeres con los que he convivido. Entre todos me han enseñado lo que hoy sé.
A Ella y a todos los hombres y mujeres con los que he andado el camino de la vida, gracias.
Como final deciros, que los defectos los traía de serie.

   



sábado, 8 de junio de 2013

LA NIÑA BONITA





La niña bonita
de dulce sonrisa,
es la Mona Lisa
de mi ilusión.

Tiene tal belleza
que cuando ella reza,
suenan las campanas
cantando al amor.

¿Qué pecados tienes
carita de ángel?,
si en esos ojos
solo hay bondad.

Pero si has pecado
reza una oración,
será suficiente
tuyo es el perdón.

Ay niña bonita,
llenas con tu calma
mi entregada alma
y mi corazón.

miércoles, 29 de mayo de 2013

ME ABANDONASTE


Me he despertado llorando
al notar que tú no estabas,
tanto como tu me amabas
¡cuanto te estoy añorando!

Vuelve pronto amor mimado
que el tiempo sin ti es eterno,
y al mirar nuestro cuaderno
me siento triste y cansado.

¿Cuando volveré niña a verte?    
 que mis ojos están ciegos,
ya no compartes mis juegos
ni mis ganas de quererte.

Si no vuelves, tampoco olvides
que te amo con toda mi pasión,
que en mi vida tu eres oración

y aún en mi corazón resides.

¿Por qué te has ido mi vida?
¿por qué, cuál es la razón?
que me has roto el corazón
y sangro por su herida.

¿Qué me falto por hacer?
si en tus manos yo comía,
y en tu boca, amor bebía
hasta morir de placer.

¿Mujer, de mi que querías?
si puse a tus pies el mundo,
y si tu boca pedía, yo rotundo
decía: ¡sí amor! y tú sonreías.



miércoles, 15 de mayo de 2013

CIERRO YO LOS OJOS.



Cierro yo los ojos
y así puedo verte,
que a la luz del día
no quiero quererte,

para que nadie vea
cuando te acaricio,
para que nadie pueda
hacernos juicio.

Cierra tu los tuyos
me veras llorando,
y es que nuestro amor
nos lo están robando,

¿que le importa a nadie
cuanto nos queramos?,
queda entre nosotros
cuando nos miramos.

miércoles, 8 de mayo de 2013

PEQUEÑO POEMA DE AMOR




 Tú eres el blanco
de mi ilusión,
y el estribillo
de mi canción,

quiero acertar
dar en la diana,
y despertarme
en tu mañana,

que con tus ojos
yo pueda ver,
y con tus ansias
enloquecer,

Vivir contigo
quisiera yo,
y así te lo pido:
¿aceptas mi amor?.







viernes, 3 de mayo de 2013

TE ESPERARÉ



Ya se ocultó este día.
Una noche más, a solas estaré
sufriendo la agonía,
de no saber aún, si hoy te amaré.
La noche es larga. Te esperaré.

martes, 30 de abril de 2013

QUE TE ESTÉ MIRANDO



He de verte corazón
que mis ojos lo están penando,
porque ésta desazón
de pena me está matando.
Más si muero, que te esté mirando.

lunes, 22 de abril de 2013

SANT JORDI


Me regalarás la Rosa
como signo de tu amor,
es Sant Jordi y hay fiesta
dentro de mi corazón.

El libro de mis secretos
te entrego junto a mi amor,
el día, en que hace 37 años
me robaste el corazón.

               Sant Jordi es la coartada
para hacer gestos de amor,
pero tus gestos, son cada día
y te salen del corazón.

Sant Jordi es un buen día
para escribir versos de amor,
pero el día, es una excusa
no hay fechas en mi corazón.


Nota: por Sant Jordi, una Rosa y un Libro. Pero recordad que hay otros muchos días, en los que también puedes, sin Rosas ni Libros, decir TE QUIERO.

jueves, 18 de abril de 2013

UN ÁNGEL DE COLOR


Es un ángel de color
esos ojos
esa boca
ese rostro ¡qué primor!
Al ver su cuerpo de alabastro
se me nubló la razón,
porque es ella una mujer
       que teniéndola tan cerca,
         la miras, quieras o no.

    ¡Oh! bella visión,
    al verte he comprendido
    las locuras del amor,
    ¿me has mirado?, sí,
  ¿no ha sido una ilusión?, no.
  ¿Qué más quiero?
  me ha mirado,
 y sus ojos me han clavado
 flechas en el corazón.


Nota: éste poema lo concebí en un trayecto de autobús, en la línea 47. Viajaba desde Diagonal a Doctor Pi y Molist, y era el mes de Enero de 2013. Una joven de raza negra, si bien su tono no era de un negro intenso, iba sentada delante de mí y era tan bonita, que mientras el autobús me transportaba, yo también transportado, saque papel y bolígrafo y esboce unos versos que, en casa, convertí en éste Poema.
Espero que os guste. Saludos, Emilio 

lunes, 15 de abril de 2013

TÚ Y YO



Tú bella flor, yo sequedad
bullicio tú, yo soledad.

Si el Sol brilla, brilla por ti
si viento y lluvia, todo por mí.

Si hay luna llena, llena por tí
si es noche oscura, todo por mí.

Tú claridad, tú ventura
yo tormento y amargura

Tú todo, yo nada
yo queriendo , tú amada.

lunes, 8 de abril de 2013

DESITJOS













Amor, font de vida brollant.
Acuïfer de remor exitant.
A on vessarà el capdal vital
al meu cor que tant ho reclama.

Amant desitjada, quan vindras
anhelo l'arribada que m'apaivaga.
Ara fes-te present que el teu amor ansia,
avans no sia massa tard.

Arrelaré els sentiments a la riba, adobant-la d'esperança.
Amor no veus com desespero
ansiant veure't, per acariciar el teu subtil cos
ábid de desitjos i de plaers.
Abdos crearem la simbiosi perfecte
amb l'amor per senyera i
abandonarem aquest món de disoris
alçan els nostres cosos i ànimes,
aconseguint la folia d'enamorats
amants per sempre
accedint al cosmos
allà on tot és posible.

Autor, Miguel Muñoz Guiró, Febrero de 2013




Amor, fuente de vida que emerge
acuífero de excitante rumor
allí donde rebozará su caudal vital
a mi corazón, que tanto reclama tu amor.
Amante deseada, cuando vendrás, que estoy
anhelando tu tranquilizadora llegada.
Ahora, aparece, que mi amor por tí
ansia tenerte, antes que sea demasiado tarde.
Así, en ese momento, arraigaré los sentimientos
allí en la orilla, abonándola con esperanza.
Amor, ¿no ves como desespero?,
acércate, porque ansío verte y
acariciar tu sutil cuerpo
ávido de deseos y placer.
Así, los dos, crearemos la simbiosis perfecta
aupando nuestro amor como bandera y
abandonando éste mundo de desgracias
alzando nuestros cuerpos y nuestras almas.
Amor, consigamos la locura de los enamorados,
aquellos que serán amantes por siempre,

amantes que accederán al cosmos, donde todo es posible.

Traducido del Catalán por Miguel Muñoz Guiró

Nota: El Poema Desitjos (Deseos) ha sido escrito y traducido por Miguel Muñoz Guiró. Lo incluyo en el Blog, como regalo en el día de su cumpleaños y en agradecimiento a su ayuda.

sábado, 6 de abril de 2013

TUS LABIOS











Entre "lo siento" y "perdón",
busco el porqué y la razón
del perseguir otros labios,
compararlos con los tuyos
y ver que no provocan 
en los míos, 
 el placer que ya he sentido
  al besarte y al morderte,
pues tus labios están hechos
de trozos de corazón,
y es por eso que los miro,
y te digo
dámelos
 que ellos,
han sido y son
el camino
hacia el amor.